1991 – 2021 Μάχη της Κρήτης: Η ενηλικίωση της μνήμης

Ένα απόσπασμα από τη μαρτυρία του Ντέιβιντ Χαντ, βρετανού αξιωματικού που είχε πάρει μέρος στα γεγονότα Της Ελευθερίας Μηλάκη Ήταν 10 Μαΐου του 1991, όταν στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στη Μεγάλη Βρετανία γιορτάστηκε η 50η επέτειος της Μάχης της Κρήτης με ένα συνέδριο, στο οποίο καθηγητές, ιστορικοί, διπλωμάτες και συγγραφείς, κάποιοι από τους οποίους ήταν και βετεράνοι της Μάχης της Κρήτης,…

Read More

Η φίλη του φασίστα

Της Ελευθερίας Μηλάκη Η μικρή Αθηνά έφυγε από το χωριό στα δεκαπέντε της, για να σώσει τον εαυτό της από ένα ιδιαίτερα προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον. Είναι απίστευτο πόσο καταστροφική μπορεί να είναι για μια κόρη η κακή ή ανύπαρκτη σχέση με τη μητέρα της. Η καημένη η μικρή Αθηνά είχε μια μάνα, τη Μαρία, μόνιμα θυμωμένη. Ήταν θυμωμένη, γιατί δεν…

Read More

Συνεπιμέλεια: Μόνο λεφτά μην τους ζητήσεις!

Της Ελευθερίας Μηλάκη Εντάξει. Το καταλάβαμε. Το νέο οικογενειακό δίκαιο με την περιβόητη «συνεπιμέλεια» έχει ως στόχο να «ξεβολέψει» ορισμένες (πολλές) μητέρες που είχαν «βολευτεί» με τη διατροφή και αρκούνταν στο ρόλο της μητέρας… Για να φανεί ακόμα πιο «φεμινιστικό» το όλο εγχείρημα, προβάλλεται το επιχείρημα ότι οι μπαμπάδες μπορούσαν να συνεχίσουν τη ζωή τους μετά το διαζύγιο, να δουλεύουν,…

Read More

Κινητό Μουσείο Ρατσισμού

Της Ελευθερίας Μηλάκη Η Μαρία ήταν μια φαινομενικά συμπαθής γυναίκα. Συνήθιζε να διατυμπανίζει ότι ο πρώην άντρα της ήταν κακός, τη χτυπούσε, αλλά έμενε μαζί του από οικονομική ανάγκη, γιατί δεν δούλευε, εξαρτιόταν από εκείνον οικονομικά. Όμως τα πράγματα κύλισαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο πρώην βρέθηκε πίσω από της φυλακής τα σίδερα και τον ξεφορτώθηκε, αλλά διορίστηκε και…

Read More

Ήρωες και μπον βιβέρ

Της Ελευθερίας Μηλάκη Ένα παλιός συνεργάτης του Πέτρου Κωστόπουλου προσπαθεί να πει λίγα καλά λόγια γι’ αυτόν. Ήταν ο διανοούμενος, με πτυχίο και μεταπτυχιακά, μέχρι και διδακτορικό νομίζω, που «δεν τον ενδιέφεραν τα πτυχία του και ποτέ δεν μιλούσε γι’ αυτά». Είδες ο Κωστόπουλος; Όχι εμείς που νομίζαμε πως επειδή πήραμε ένα πτυχίο έπρεπε να προκύψει το οικονομικό θαύμα σε…

Read More

Η νύφη του φονιά

Της Ελευθερίας Μηλάκη Όταν ο Ερντογάν πρόσβαλε την Ούρσουλα, επειδή δεν είχε προβλέψει καρέκλα για εκείνη, η Ευρώπη σοκαρίστηκε, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ιταλίας τον αποκάλεσε δικτάτορα και γράφτηκαν άρθρα για τις «ευρωπαϊκές αξίες», τον «ευρωπαϊκό πολιτισμό» και όλα αυτά το οποία εχθρεύεται ο ισλαμιστής επίδοξος νεοσουλτάνος, ο οποίος πρόσφατα είχε αποχωρήσει από σύμβαση για τα δικαιώματα των γυναικών… Όπως…

Read More

Οι κουρτίνες του Μον Ρεπό

Της Ελευθερίας Μηλάκη Ήτανε λέει ορθόδοξος! (Η θεία που ζει μόνη παρακολουθεί καθημερινά την επικαιρότητα στην τηλεόραση και άλλες φορές χαίρεται με τις ειδήσεις, άλλες φορές ανησυχεί, το σίγουρο είναι ότι ενδιαφέρεται να μάθει για όλα). Ποιος ήτανε ορθόδοξος; Επόθανε. Ένας βασιλιάς επόθανε και ήτανε λέει ορθόδοξος! Ναι, ήταν ο Φίλιππος.  Και ήτανε λέει από την Κέρκυρα! Ναι, γεννήθηκε στην…

Read More

Ταξίδι στην Κρήτη

Της Ελευθερίας Μηλάκη Σήμερα αποφάσισα και εγώ να πάω στο… λιανεμπόριο. Έκλεισα ραντεβού σε ένα κατάστημα καλλυντικών, μου έστειλαν το sms, έστειλα στο 13032, κάλεσα ταξί και ξεκίνησα. Τα λεωφορεία από τότε που ξεκίνησε η κρίση του κορωνοϊού τα έχω ξεχάσει, ενώ φοβάμαι ότι το δίπλωμα οδήγησης θα το πάρω τελικά σε ηλικία 59, όπως ο συγγραφέας Γ. Ξανθούλης. Κάθε…

Read More

Οι ξένοι βλέπουνε περίεργα, σοβαρά*

Της Ελευθερίας Μηλάκη Τους τελευταίους μήνες με τη βοήθεια της γραφής έχω καταφέρει να δω τα πράγματα πολύ καθαρά, όσον αφορά τον εαυτό μου, τους ανθρώπους γύρω μου, τον κόσμο. Όχι μόνο δεν έφτασα «στο μαύρο αδιέξοδο, την άβυσσο του νου» όπως λέει και ο ποιητής της θλίψης, Κ. Καρυωτάκης, αντίθετα έχω φτάσει σε μια πνευματική διαύγεια που με εκπλήσσει…

Read More

Το ασημόψαρο (θέατρο του παραλόγου)

\ Της Ελευθερίας Μηλάκη Ήταν Άνοιξη, χαρά Θεού. Στο μάθημα Παγκόσμιας Λογοτεχνίας, στο κτίριο της Ιονίου Ακαδημίας, ο καθηγητής απάγγελλε, σε δική του μετάφραση, ένα απόσπασμα από την ποιητική συλλογή του Πάμπλο Νερούδα, Είκοσι Ερωτικά Ποιήματα και Ένα Τραγούδι Χωρίς Καμιά Ελπίδα. Ήταν εννιά το πρωί, η φίλη μου που καθόταν δίπλα μου μονολογούσε ψιθυριστά «πουρνό πουρνό…», ενώ εγώ κρατιόμουν…

Read More